دانشمندان امریکایی دی ان ای مصنوعی ساختند که قابلیت تکثیر و تکامل دارد.

به گزارش واحد مرکزی خبر وبه نوشته روزنامه ایزوستیا ، امریکاییها به تازگی دی.ان.ای مصنوعی تولید کرده اند که در آن از حروف شیمیایی استفاده شده که در طبیعت وجود ندارند و با این وجود دی.ان.ای ساخته شده قابلیت تکثیر در شرایط آزمایشگاهی و حتی تکامل را دارد.

محققان ساخت این دی.ان.ای را به منزله نخستین گام در زمینه ساخت اعضای مصنوعی می دانند که روندهای بیوشیمیایی آنها کاملا جدید خواهند بود. این دی.ان.ای مصنوعی هم مانند نمونه های طبیعی از دو فنر تشکیل شده است.

برآورد پارامترهای ژنتیکی و فنوتیپی برخی از صفات رشد قبل از شیرگیری در گوسفند عربی

محمدی، یحیی*؛ محمد تقی بیگی نصیری؛ سید رضا میرائی آشتیانی؛ مرتضی ستائی مختاری؛ امیر رشیدی؛ جلال یوسفی؛ جبار جمالی 

 در اين پژوهش از اطلاعات صفات وزن بدن گوسفند عربی که در طي سالهاي 1375 تا 1381 در ايستگاه دامپروري مجتمع رامين اهواز جمع آوري شدند استفاده شده است. پارامترهاي ژنتيكي و اجزاي واريانس با استفاده از روش حداکثر درستنمايی محدودشده بی نياز از مشتق گيری (DFREML) برای 6 مدل دام مختلف که حاصل افزودن یا حذف اثرات ژنتيکی افزايشی و محيطی دائمی مادری بودند برآورد شدند. مناسب ترين مدل تجزيه براي هر صفت با استفاده از آزمون نسبت درستنمايي تعيين شد. وراثت پذيري مستقيم و مادري براي صفات وزن تولد، وزن شيرگيري و افزايش وزن روزانه از تولد تا شيرگيري به ترتيب (1/0 و 09/0)، ( 16/0 و 05/0) و ( 12/0 و 04/0) برآورد گرديد. وراثت پذيري مستقيم نسبت کليبر از تولد تا شيرگيري 48/0 برآورد گرديد. نسبت واريانس محيطي دائمي مادري به واريانس فنوتيپي براي صفات وزن تولد، وزن شيرگيري، افزايش وزن روزانه از تولد تا شيرگيري به ترتيب 09/0، 07/0 و 09/0 بدست آمد. براي برآورد همبستگي هاي مختلف بين صفات از آناليز دو صفتي استفاده شد. همبستگي ژنتيكي بين وزن تولد- شيرگيري، تولد- افزايش وزن روزانه، تولد- نسبت کليبر، شيرگيري- افزايش وزن روزانه، شيرگيري- نسبت کليبر و افزايش وزن روزانه- نسبت کليبر به ترتيب 41/0 ، 57/0، 18/0، 97/0، 43/0 و 92/0 برآورد شد. همبستگي فنوتيپي بين صفات فوق به ترتيب 35/0، 17/0، 1/0-، 94/0، 21/0 و 85/0 برآورد گرديد.

تمساح ها و كروكوديل هاي اوليه Ancient alligator and crocodile تاريخ زندگي تمساح و كروكوديل ها بيش از 200 ميليون سال قدمت دارد در حاليكه تاريخچه زندگي بشر تنها به يك ميليون سال پيش بر مي گردد. تمساح ها و كروكوديل هاي اوليه در آن زمان مثل دايناسورها مي زيستند در حاليكه هيچ شباهتي با آنها نداشتند.

مروري بر تاريخ زندگي آنها
در رشد و تكامل تمساح و كروكوديل ها سه مرحله اصلي وجود دارد . اجداد اوليه و اصلي اين حيوانات ، پرتوسو چيانز ناميده مي شوند كه در دوره ترياس(Triassic) پيشين , ژوارسيك (Jurassic) جديد به اوج تكامل خود رسيدند ( 200-215 ميليون سال پيش). مرحله بعدي يا گروه بعدي ، مزو سو چيانزه ها هستند كه از ژوراسيك تا ترتياري (Tertiary) ( يعني 65- 200 ميليون سال پيش ) زيسته اند . گروه آخر ،‌ يوسوچيانز ناميده مي شوند كه از كرتاسه (Cretaceous) ( يعني 80 ميليون سال پيش )‌ تا به امروز زندگي كرده اند .

نسلهاي متفاوت - منقرض شدگان و بازماندگان
اجداد اصلي تمساح ها و كروكوديل ها از گروهي از حيوانات به نام تكودونتيانزها (Thecodontians) به وجود آمدند و گروههاي ديگري از حيوانات نيز از اين گروه شكل گرفتند.

نسلهاي قديمي
آخرين نسل تمساح و كروكوديل هاي قديمي اسفنوسوچيانزها (Sphenosuchians) بودند . آنها پاهاي بلند و پنجه هاي كوتاهي داشتند كه به نظر مي آيد شكارگران خشكي بوده و بسيار سريع مي دويدند. نسل بعدي رايوسوچيانزها (Rauisuchians) نام داشتند كه تنها حيوانات گوشتخوار خشكي و متداول قبل از ظهور دايناسورها بودند. قدشان تا 6 متر رشد مي كرده دندانهايي شبيه تيغ با لبه دندانه دار داشتند ( مثل تيغه چاقو ) كه براي به چنگ آوردن و تكه كردن طعمه مناسب بود . آنها از دو رديف حفاظ استخواني كوچك برروي كمرشان برخورد بودند . گروه ديگر، يعني اوتوسورزها (Aetosaurs)، بدني كاملا پوشيده از يك حفاظ نوك تيز و استخواني داشتند . دندانهايشان نسبتا كند بوده و در قسمت جلويي پوزه و آرواره پاييني فاقد دندان بودند و بر خلاف ظاهر ترسناكشان گياهخوار بودند .
فايتوسورزها نسل قديمي تر تمساح ها و كروكوديل هاي قديمي بودند و بيشتر به آنها شباهت داشتند؛‌ تنها تفاوت آنها اين بود كه سوراخ بيني خارجي فايتوسورزها (Phytosaurs) به جاي نوك پوزه بلندشان، جلوي چشمانشان قرار داشت . دايناسورها نسل بسيار دور تمساح و كروكوديل ها هستند .با دوپاي عقبي راه مي رفتند و اندازه آنها بين 1.5 تا 17 متر متغير بود و‌ يا گياهخوار و خيلي بزرگ بودند كه با چهار پا راه مي رفتند .
نسل زنده بعدي تمساح ها و كروكوديل ها،‌ سوسمارهاي فلس دار هستند كه پوستشان پوشيده است از فلسهاي سختي ( شاخ مانند ) كه روي هم قرار ميگيرد . جانوار ديگري از نيوزلند به نام تواتارا نيز مثل سوسمارها و مارها به اين گروه تعلق دارند . سوسمارها ، تمساح ها وكروكوديل هاي فلس دار همگي روي هر گونه ( صورت ) خود دو سوراخ بزرگ دارند .