دید کلی

بررسي پلي مورفيسم ژن لپتين و ارتباط آن با صفات شيرواري در گاوهاي هلشتاين ايران

يحيي محمدی¹ _، صابر قنبری² و حسن درمانی کوهی³

مقدمه

اين گونه تصور مي گردد که هورمونها نقش مهمي در کنترل متابوليسم بدن ايفا مي کنند.  لپتين يکي از اين هورمونهاست که در تنظيم مصرف خوراک، تعادل طولانی مدت مصرف انرژی در بدن، وزن،  باروري و سيستم ايمني دخيل مي باشد. ، لپتين محصول ژن ob ‪، يک  پروتئين 16 کيلو دالتوني با 167 اسيد آمينه است و شامل سه اگزون مي باشد که اولين اگزون به پروتئين 16 کيلو دالتوني لپتين کد نمي گردد. اين ژن لپتين در انسان، موش و گاو به ترتيب روي کروموزوم هاي 6،7 و 4 قرار گرفته است. هورمون لپتين توسط آديپوسيت‌ها ترشح شده و موجب كاهش دريافت غذا و افزايش مصرف انرژي مي‌شود. بطوري که سطح لپتين پلاسما در گاو بصورت خطی با افزايش تراکم چربی لاشه افزايش مي يابد.  ثابت شده است که ترشح لپتين با اندازه سلولهای بافت چربی، حجم توده بافت آديپوز و متاثر از هورمون های انسولين، هورمون رشد و گليکوکورتيکوئيد هاست. اخيراٌ پلی مورفيسم هايي بر روی اين ژن و يا مرتبط با آن گزارش شده اند که اين ژن را قوياٌ بعنوان كانديدايي مؤثر بر افزايش ميزان توليد شير و موثر بر ترکيبات آن مطرح کرده است. در اين مطالعه تعدادي از جهش هاي موجود در اين ژن در جمعيت گاوهاي هلشتاين کشور با تکنيک هاي مولکولي بررسي شده و با مطالعه فراواني هاي موجود ، ارتباط اين واريانت ها با صفات توليدي بررسي خواهد گرديد. امکان استفاده از ژن لپتين در بهبود انتخاب براي صفات توليدي در گاو از اهداف اين مطالعه است، زيرا به نظر مي رسد اين ژن گزينه اميدوار کننده اي در اين ارتباط باشد.

واژه کليدی: گاوهاي هلشتاين ، ژن لپتين و توليد شير